Türkiye Sigorta Basketbol Süper Ligi’nin 7. haftasında Trabzonspor, deplasmanda Glint Manisa Basket’i 93-82 mağlup ederek bu sezonki en dengeli ve takım bütünlüğü yüksek performanslarından birini sergiledi.
Manisa ise hücumdaki düzensizlik ve temposunu korumakta zorlandığı bölümlerin kurbanı oldu. Maçın belirleyici unsurları ribaund üstünlüğü, top kayıplarından üretilen sayılar ve skor dağılımındaki denge oldu. Trabzonspor:
- Ribaundlarda 45-36 üstünlük sağladı,
- Top kayıplarından 16 sayı üretirken Manisa sadece 4 sayı buldu.
- 7 oyuncu çift hanelere yakın veya çift hanede skor üretti.
Bu istikrar, özellikle deplasmanlarda maç kazandıran temel kimlik unsurlarından biri.
🟣 İlk Yarı: Tempoyu Manisa Yakaladı Ama Ribaund Düzeni Farkı Yarattı
Maça 5-0’lık kısa bir seri ile giriş yapan Trabzonspor, skorun sıcaklığına rağmen ribaundlarda fiziksel üstünlüğü hemen sahaya yansıttı. Manisa ise Yiğit Onan’ın yüzü dönük oyunları ve çember çevresi çözümleriyle ritim buldu.
Yiğit Onan’ın ilk çeyrek enerjisi özellikle şunu gösterdi:
Manisa ribaundlarda üstün olmasa da topu ilk opsiyon üzerinden yönlendirdiğinde hücumu akıcı kalabiliyor.
Ancak ilk yarının kırılma anı hücum ribaundlarıydı.
Trabzonspor yalnızca ilk devrede 10 hücum ribaundu alarak Manisa savunmasını sürekli ikinci fırsatla cezalandırdı.
Devre skoru 56-48 Trabzon.
Bu fark, oyunun gidişine göre küçük görünse de kontrolün el değiştirdiğinin net sinyaliydi.
🟠 Üçüncü Çeyrek: Manisa Üretemedi, Trabzon Set Disiplinini Kaybetmedi
Üçüncü çeyrek maçın kader periyoduydu.
Manisa hücumda:
- Dribble üzeri bireysel çözüm aradı,
- Topsuz hareketler azaldı,
- Mintz dışında kimse penetre tehditi üretemedi.
Trabzon ise panik yapmadı, set temposunu düşürdü, topu Marcquise Reed – Tony Taylor ekseninde sabırla çevirdi.
Bu periyotta Trabzonspor’un şu karar disiplinini görmek önemliydi:
“Önde olduğunda hızlanma, önde olduğunda kontrolü koru.”
Reed’in 8 asistlik yönlendirici rolü, tempoyu dengede tutan ana faktördü.
Son periyoda 74-66 Trabzon önde girdi — ve artık maç tempoyu kim yönetecek? sorusuna dönmüştü.
🟢 Son Çeyrek: Delgado – Yeboah Fiziksel Üstünlüğü ve Manisa’nın Çözüm Üretememesi
Dördüncü çeyrekte Trabzonspor fiziksel oyunu artırdı.
Özellikle Angel Delgado ve Akwasi Yeboah, çember altını tamamen kapatırken ribaundlardaki enerjileri Manisa’nın geri dönüş alanlarını yok etti.
Bu bölümde Manisa:
- Boyalı alanı tehdit edemedi,
- Topu dip köşe veya erken üçlüğe yönlendirdi,
- Fiziksel temas sonrası doğru faul çıkarma fırsatlarını değerlendiremedi.
Fark 3:30 kala 14 sayıya çıktı (86-72) ve maçın momentum dengesi artık tamamen Trabzonspor’un kontrolüne geçmişti.
⭐ Öne Çıkan Oyuncular ve Roller
Trabzonspor
- Tony Taylor (17 sayı – 4 asist) → Set başlangıçlarında doğru yönlendirme, ritmi koruyan liderlik.
- Marcquise Reed (13 sayı – 8 asist) → “Hızlandırmayan ama hızın limitini yöneten oyun aklı.”
- Akwasi Yeboah (14 sayı – 8 ribaund) → Boyalı alan temas gücü ve ribaundlarda kararlılık.
- Angel Delgado → Boyalı alan omurgası; blok tehdidi + ribaund + temas karşılama.
- Tres Tinkle ve Royce Hamm Jr. → Rol oyuncusu değil, savunma istikrar bağı.
Manisa Basket
- Judah Mintz (23 sayı – 5 asist) → Bireysel penetre üretiminde elit, ancak yalnız kaldı.
- Yiğit Onan (17 sayı – 10 ribaund) → Yönlenen değil, yönlendiren bir forvet profili sinyali.
- Eric Mobley (16 sayı) → Boyalı alanda istikrarlı ama takım ritmine bağlı oyuncu.
🏁 Genel Değerlendirme ve İleriye Bakış
Trabzonspor için:
Bu galibiyet yalnızca bir skor değil, kimlik doğrulaması.
Takım:
- Fiziksel oynuyor,
- Ribaundları domine ediyor,
- Topu paylaşıyor,
- Paniksiz oynuyor.
Bu ligde deplasman maçları karakter testidir. Trabzonspor bu testi geçti.
Manisa Basket için:
- Üretim anlamında kişisel yaratıcılığa bağımlı yapı, uzun vadede kırılganlık yaratıyor.
- Koç ekibinin set dizaynında pas açılarını çeşitlendirmesi gerekiyor.
- Yiğit Onan çevresinde yapı kurulabilir, ama yardımcı oyun kurucu rolü şart.
Son söz:
Trabzonspor, bu maçta oyunu kas gücüyle değil, kontrol ve sabırla kazandı.
Manisa ise doğru anlarda yönlendirme eksikliğinin bedelini ödedi.
